Whisky van Jim Beam

Whisky is een gedistilleerde alcoholische drank die wordt gemaakt van vergiste granen (zoals gerst, maïs, rogge of tarwe) en vervolgens gerijpt in houten vaten, meestal eiken. Het resultaat is een complexe drank met aroma’s die kunnen variëren van fruitig en bloemig tot rokerig, kruidig of houtachtig.

Over het algemeen genomen moet een drank voldoen aan de volgende basisvoorwaarden om whisky genoemd te mogen worden:

• Gemaakt van granen

• Gefermenteerd met gist

• Gedistilleerd tot maximaal ±94,8% alcohol (zodat smaak behouden blijft)

• Gerijpt in houten vaten

• Gebotteld met minimaal 40% alcohol

Welke whisky is lekker?  Welke whisky is goed?  Het antwoord op die vragen is zo specifiek en zo persoonlijk dat we ze onmogelijk kunnen beantwoorden voor iedereen.  In ons assortiment whisky vind je meer dan 3000 bottelingen terug die elk hun eigen smaak en profiel hebben, om daar objectief een universeel "lekkere whisky" uit aan te duiden is onbegonnen werk.

Je kan op verschillende manieren op zoek gaan naar de whisky die jij zelf lekker vindt.  Ofwel start je vanuit whisky met een vrij vlak en neutraal smaakprofiel en ga je van daaruit uitbreiden en op verkenning gaan, maar andere liefhebbers verkiezen om te starten bij de extremen om snel te ontdekken waar ze absoluut niet van houden.  Wij zouden die tweede aanpak niet aanraden, omdat whisky met een uitgesproken karakter vaak een "aqcuired taste" is, iets waar je geleidelijkaan naartoe werkt en waar je tijdens het opbouwen van je smaakpalet vaak een appreciatie voor leert ontwikkelen.

Ben je op zoek naar een whisky voor iemand anders en heb je geen enkel idee wat hij drinkt en waar hij van houdt?  Beperk je dan ook tot whisky met een licht en evenwichtig smaakprofiel.  Bij de meeste van onze whisky vind je een smaakprofiel waarbij de whisky wordt beoordeeld van 0 tot 3 op zes basispijlers: turf, kruidig, ziltig, houtig, bloemig en fruitig.  Koop je blindelings een whisky voor iemand anders, beperk je dan tot whisky waarbij geen van de zes pijlers doorschieten.  Weet je wel wat voor whisky de gelukkige drinkt, dan kan je die whisky met een beetje geluk ook in ons assortiment terugvinden en kan je van daaruit op zoek gaan naar andere whisky die een vergelijkbaar smaakprofiel hebben.

Zowel Schotland als Ierland claimt de oorsprong van whisky, en beide landen hebben een rijke geschiedenis in het distilleren van deze drank. De vroegste schriftelijke vermelding van whisky komt uit Ierland, uit de 12e eeuw. Maar Schotland heeft de kunst van het whisky maken tot in de perfectie gebracht en is tegenwoordig wereldwijd beroemd om zijn whisky's. Uiteindelijk is whisky zowel Schots als Iers, elk met zijn eigen unieke tradities en smaken.

Aanvullend op de basisregels om van whisky te kunnen spreken, zijn er voor Schotse whisky nog een aantal bijkomende voorwaarden.

• Moet volledig in Schotland geproduceerd en gerijpt worden

• Minimaal 3 jaar rijping in eiken vaten

• Enkel water en karamelkleur (E150a) mogen worden toegevoegd

Schotland is opgedeeld in een aantal regio's die elk hun eigen, typische whisky maken.  Hoeveel het er precies zijn, hangt er vanaf hoe nauwkeurig je ze wil beschrijven. 

Op het Schotse vasteland spreken we over

1. Highland (Ben Nevis, Ardnamurchan, Edradour, ...)
2. Lowland (Johnny Cree, Lochlea, Auchentoshan, ...)
3. Campbeltown (Springbank, Kilkerran, Longrow, ...)
4. Speyside (Benriach, Tomintoul, Glenglassaugh, ...)

Als eerste eiland wordt Islay steeds apart genoemd.  Vanuit Islay komen voornamelijk geturfde whisky's zoals Bowmore, Port Ellen, Bruichladdich en Ardbeg.

Daarnaast vind je rond Schotland nog een aantal eilanden, de "Islands" genaamd.  Binnen die groep wordt er vaak nog een onderscheid gemaakt tussen

1. Isle of Arran
2. Isle of Harris
3. Jura
4. Mull (Ledaig, Tobermory, ...)
5. Orkney (Highland Park, Scapa, ...)
6. Skye (Talisker, ...)

Om van Ierse whiskey te kunnen spreken moet de drank voldoen aan een aantal bijkomende voorwaarden.

• Geproduceerd en gerijpt in Ierland

• Minimaal 3 jaar rijping in houten vaten

• Vaak drievoudig gedistilleerd, maar dit is niet verplicht

Voor Amerikaanse whisky gelden ook weer een aantal specifieke regels, als aanvulling op de basisrichtlijnen om van whisky te mogen spreken.

Voor bourbon whiskey:

• Minstens 51% maïs in de graanmix

• Gerijpt in nieuwe verkoolde eiken vaten

• Gedistilleerd tot max. 80% alcohol

• In het vat maximaal 62,5% alcohol

• Geen toevoegingen toegestaan (behalve water)

Voor rye whiskey moet er minstens 51% rogge gebruikt worden.

Tennessee whiskey volgt dezelfde richtlijnen als bourbon, maar moet via houtskool gefilterd worden.

Het verschil in terminologie hangt samen met het land van oorsprong.  In principe wordt er steeds gesproken over "whisky", behalve wanneer het gaat om spirits uit de Verenigde Staten of uit Ierland.  In die landen wordt consequent de term "whiskey" gebruikt.

Single malt whisky komt van één distilleerderij en wordt uitsluitend gemaakt van gemoute gerst. Deze whisky’s hebben vaak een uitgesproken en karaktervol smaakprofiel.  Blended whisky is een mix van verschillende whisky’s (zowel malt als grain) en is meestal zachter en toegankelijker. Grain whisky wordt gemaakt van andere granen zoals maïs of tarwe en wordt vaak gebruikt in blends, maar bestaat ook als aparte botteling met een lichtere stijl.

Als er bij een whisky "NAS" of "No Age Statement" wordt vermeld, dan wil dat zeggen dat er geen leeftijd op de fles wordt vermeld.

Wanneer er een leeftijd vermeld wordt op de fles, dan moet dat volgens de regels altijd de jongste whisky in de blend zijn en niet de leeftijd die procentueel het meest vertegenwoordigd is in de blend.  Een producent zal in twee gevallen dus bewust er voor kiezen om geen leeftijd op zijn fles te vermelden: wanneer een oude whisky geblend wordt met een klein deeltje jongere whisky, of wanneer jonge whisky geblend wordt met een deeltje oudere whisky.  In het eerste geval wil hij geen jonge leeftijd op zijn fles zetten als zijn blend voornamelijk oudere whisky bevat, en in het tweede geval is marketingtechnisch gezien interessanter om uit te pakken met dat deeltje oudere whisky.

Een single cask (enkel vat) betekent dat de whisky in de fles uit slechts één vat komt en niet gemengd werd met een andere whisky uit een ander vat. Omdat de inhoud uit een enkel vat komt hangt het aantal flessen af van de grootte van het vat en de verdamping van het product (het zogenaamde Angel's Share), is het aantal flessen gelimiteerd (en vaak ook genummerd) en komen er van deze specifieke referentie geen nieuwe flessen meer op de markt. Een single cask is op die manier dus altijd uniek van smaak en profiel, en nooit helemaal te vergelijken met soortgelijke flessen die niet uit hetzelfde vat komen.

Een cask strength whisky wordt voor het bottelen niet aangelengd met water, maar gaat rechtstreeks vanuit het vat in de fles en behoudt daardoor het alcoholpercentage van tijdens/na de rijping op het vat. Eén van de voordelen van een whisky op vatsterkte is dat je als drinker zelf kan bepalen hoe sterk je je whisky graag hebt door deze zelf naar eigen voorkeur al dan niet aan te lengen met een beetje water, in plaats van dat de producent dit al voor jou heeft gedaan.  Cask Strength whisky heeft een hoger alcoholpercentage en dit kan soms wel de subtiliteit van de whisky onderdrukken.

De term non-chill filtered, of bekende variaties daarop zoals "unchilled filtered" of "niet koud gefilterd", wijst er op dat de spirit niet koud gefilterd werd voor het bottelen.  Tijdens koud filteren ("chill filtration") wordt de whisky afgekoeld tot rond het vriespunt en daarna gefilterd.  Door dit proces worden bepaalde stoffen uit de spirit verwijderd zoals vetzuren, eiwitten en esters.

Whisky die dat specifiek filterproces niet ondergaan hebben een aantal specifieke eigenschappen: ze hebben vaak meer karakter, het mondgevoel is voller en olieachtiger en er blijven meer smaakstoffen behouden.  Doordat ze meer body hebben voelen ze vaak romiger aan in de mond en zijn de aroma's intenser.  Het nadeel van het overslaan van koud filteren is dat de whisky troebelder kan zijn.

De meeste whisky op de markt is chill filtered omdat het een heldere en consistente spirit oplevert in de fles en in het glas, zelfs met toevoeging van ijs of water.  Die consistentie leidt tot een betere presentatie en tot minder kans op klachten van consumenten.  Unchill filtered whisky is om dezelfde reden vooral populair bij liefhebbers en puristen, omdat zij weten en begrijpen waarom hun whisky is zoals hij is.  Om die reden wordt "chill filtered" meestal niet expliciet vermeld, maar "unchill filtered" wel.

De term "turf", vaak ook omschreven als "rokerig", "smoked" of "peated" is een onderdeel van het smaakprofiel dat erg typisch en herkenbaar is bij whisky.

Geturfde whisky roept geuren op van een kampvuur aan zee, een rokerige houtskoolgrill, en soms zelfs medicinale, ziltige tonen die doen denken aan de Schotse kust. Deze whisky’s hebben een diepgang en karakter die liefhebbers ofwel betoveren of afschrikken.

Turf is een organisch materiaal dat bestaat uit samengeperste plantenresten, eeuwenlang gevormd in moerasachtige gebieden. In Schotland, waar peated whisky zijn oorsprong vindt, is turf van oudsher gebruikt als brandstof. Dit werd later een integraal onderdeel van het whiskyproductieproces en resulteerde in de unieke rokerige smaak waar deze whisky's om bekendstaan.

De kenmerkende smaak van peated whisky ontstaat in de moutfase van de whiskyproductie.  Gerst wordt eerst geweekt in water en vervolgens uitgespreid om te kiemen. Tijdens dit proces begint de gerst suikers te ontwikkelen die later nodig zijn voor de fermentatie.  Zodra de gerst begint te kiemen, wordt het drogen onderbroken door een vuur van brandende turf. De rook trekt in de gerst en impregneert deze met fenolen — de chemische verbindingen die verantwoordelijk zijn voor de rokerige smaak.

Whisky kan je grofweg indelen op basis van smaakprofielen. Hou je van zoet? Ga dan voor whisky’s met tonen van vanille, karamel of honing (vaak gerijpt op bourbonvaten). Liever fruitig? Kies voor Speyside of Ierse whisky’s met frisse appel- en citrusaroma’s.  Ben je fan van krachtige, rokerige smaken, dan zijn Islay whisky’s een goede keuze. Wie van kruidige of houtachtige tonen houdt, kan eerder richting whisky’s met sherryvatrijping kijken.

Voor beginners zijn toegankelijke, zachte whisky’s zonder te veel rook of complexiteit ideaal. Denk aan fruitige en licht zoete stijlen, zoals veel Ierse whisky’s of zachte Schotse Speyside whisky’s. Die hebben vaak tonen van appel, honing en vanille en zijn makkelijk drinkbaar.  Vermijd in het begin sterk rokerige (peated) whisky’s, omdat die smaak voor sommigen te intens is. Van daaruit kan je geleidelijk ontdekken welke stijlen je het meest liggen.

Een goede cadeauwhisky is meestal een veilige, toegankelijke keuze die bij veel mensen in de smaak valt. Kies bijvoorbeeld een bekende single malt met een zacht en gebalanceerd profiel, of een mooie fles in een geschenkverpakking.

Ken je de smaak van de ontvanger? Dan kan je gerichter kiezen: een rokerige whisky voor liefhebbers van krachtige smaken, of een fruitige en zachte variant voor beginners. Twijfel je? Dan zit je met een klassieke, niet-rokerige whisky altijd goed.

De afkorting PPM wordt gebruikt om de intensiteit van de turfsmaak in een geturfde whisky te beschrijven.  De afkorting PPM staat voor Phenol parts Per Million, en hoe hoger het getal hoe intenser de turfsmaak is.  Een whisky met 10 PPM heeft een subtiel rokerig karakter terwijl een whisky met 50 PPM of hoger een echte rookbom kan zijn.

Wanneer men spreekt over de "sterkte" van drank, dan bedoelt men daar meestal het alcoholpercentage (ABV) mee.

Whisky is een gereguleerd product, dat wil zeggen dat er aan een aantal voorwaarden voldaan moet worden alvorens men het eindproduct "whisky" mag noemen. Eén van de regels is het minimum alcoholpercentage: in de EU (waaronder Scotch en Ierse whiskey), de VS en Canada moet whisky minimaal 40% alcohol per volume bevatten om whisky genoemd te mogen worden.

Veel standaardbottelingen liggen rond 40–43%, sommige kwaliteits- of “non-chill filtered”-uitgaven kiezen 46% ABV. In de VS komen bourbon en rye ook vaak voor op 45–50% ABV (bijv. Bottled-in-Bond op 50%).  In Japan is 40–43% gebruikelijk.  “Cask strength” of “barrel proof” whiskies worden onverdund gebotteld en zitten daardoor hoger in sterkte: veelal tussen ongeveer 50% en 65%.   Regionale uitzonderingen bestaan, zoals India waar veel whiskies rond 42,8% ABV worden gebotteld,

Voor doorsnee commerciële whisky’s is 40–46% de normale bandbreedte, en de meeste whisky zal je dan ook binnen dat bereik vinden.

Misschien heb je op flessen ook al eens "proof" zien staan, bijvoorbeeld "100 proof".  Het is een alternatieve manier om de sterkte van whisky aan te duiden en wordt vandaag enkel nog in de VS gebruikt.  De formule is gelukkig eenvoudig, de "proof"waarde is eigenlijk het dubbel van het alcoholgehalte (ABV).  Een fles "100 proof" komt met andere woorden overeen met 50% alcohol.

“Small batch” is een term die aangeeft dat de whisky geproduceerd is in relatief kleine hoeveelheden per batch (productieronde). In plaats van enorme volumes die continu worden gemengd, selecteerde de distilleerder slechts een beperkt aantal vaten of ingrediënten om samen te brengen. Het idee erachter is om meer controle over kwaliteit, smaak en consistentie te hebben, bijvoorbeeld door enkele zorgvuldig gekozen vaten te blenden om een specifiek smaakprofiel te bereiken.

Small Batch suggereert vaak ambachtelijkheid en aandacht voor detail, maar het is geen strikt gereguleerde term. Er bestaat dus geen vaste definitie van hoeveel “small” precies is, en dat kan sterk verschillen per producent.

Het prijsverschil zit vaak in factoren zoals rijpingstijd, gebruikte vaten, productiemethode en zeldzaamheid. Duurdere whisky’s hebben meestal langer gerijpt of zijn afkomstig uit bijzondere vaten, wat zorgt voor meer complexiteit en diepgang.  Dat betekent echter niet dat een duurdere whisky altijd “lekkerder” is. Smaak blijft persoonlijk, en er zijn ook betaalbare whisky’s van uitstekende kwaliteit die perfect passen bij jouw voorkeur.

De leeftijd op een whiskyfles geeft aan hoe lang de whisky minimaal heeft gerijpt op vat. Bij blends betekent dit dat de jongste whisky in de mix die leeftijd heeft.

Tijdens die rijping ontwikkelt de whisky zijn smaak, kleur en aroma’s. Hoe langer de rijping, hoe meer invloed het vat heeft op het eindresultaat.

Ben je op zoek naar een fles als belegging, dan zijn de referenties die wij aanduiden als "Verzamelaar" vaak een goede keuze.  Het is echter geen garantie op succes, sommige flessen stijgen in waarden, andere niet en in een enkel geval drijft een plotselinge hype de prijs ineens de hoogte in.  Hou om die reden altijd het advies van Jan Broekmans zelf in het achterhoofd: koop geen whisky als belegging die je zelf nooit zou willen drinken.  Gaat de prijs niet omhoog, dan heb je tenminste nog het plezier ervan om ze zelf op te drinken.

Niet noodzakelijk. Oudere whisky kan complexer en zachter zijn, maar verliest soms ook frisse of fruitige eigenschappen. De kwaliteit hangt af van veel factoren, zoals het vat en de omstandigheden waarin de whisky rijpt.

Uiteindelijk is “beter” een kwestie van smaak. Sommige jongere whisky’s kunnen verrassend levendig en karaktervol zijn en perfect aansluiten bij wat je zoekt.

Nee, whisky rijpt enkel op vat. Zodra de whisky gebotteld is, stopt het rijpingsproces volledig.

De smaak blijft in principe stabiel, al kan een geopende fles na lange tijd wel licht veranderen door contact met zuurstof. Daarom bewaar je whisky best goed afgesloten en uit direct zonlicht.

Whisky is een sterke drank met een hoog alcoholpercentage, wat betekent dat het vrijwel onbeperkt houdbaar is. Als je een fles whisky hebt die goed is afgesloten, dan kun je die jaren, zelfs decennia, bewaren zonder dat de smaak of kwaliteit verslechtert. Wel kan de smaak veranderen als de whisky wordt blootgesteld aan licht, lucht of temperatuurschommelingen.  Wanneer er teveel lucht in de fles zit ten opzichte van vloeistof dan kan er eveneens "oxidatie" optreden, hetgeen de smaak en intensiteit ervan rechtstreeks beïnvloedt.

Een open fles whisky zal na verloop van tijd dus vaak wat van zijn aroma's verliezen, maar "slecht" wordt het niet.

Zorg er voor dat je je fles op een koele, donkere plek bewaart en goed afsluit na elk gebruik, en dat de fles altijd minstens voor een kwart gevuld is (hoe minder lucht er in de fles zit, hoe minder oxidatie er op kan treden).  Restjes kan je best omgieten naar kleinere, goed van de buitenlucht afsluitbare samplefjes (apothekersflesjes zijn ideaal, glazen karaffen niet), of je kan de originele fles kunstmatig opvullen met bijvoorbeeld knikkers om het volume lucht in de fles te verkleinen.

Onafhankelijke bottelaars zijn ondernemers die whisky van bestaande distilleerderijen opkopen om deze vervolgens zelf te bottelen of te blenden. Ze zijn niet betrokken bij het eigenlijke productieproces, maar ze zorgen voor de verdere ontwikkeling van de whisky. Dit houdt in dat ze zelf de vaten selecteren en bepalen hoelang de whisky rijpt, om zo een uniek eindproduct te creëren.

Sommige whisky's worden exclusief aan onafhankelijke bottelaars verkocht en worden niet gebruikt voor het assortiment van de oorspronkelijke distilleerderij. Voorbeelden van dergelijke bottelaars zijn Signatory, Douglas Laing, en Cadenhead's.

Daarnaast bestaan er ook 'geheime bottelingen', waarbij de bottelaar niet onthult van welke distilleerderij de vaten afkomstig zijn.

Onafhankelijke bottelingen zijn meestal single casks. Ze worden vaak niet gekleurd, zijn meestal non-chill filtered en erg beperkt verkrijgbaar, wat het product alleen maar unieker maakt. Dit vormt een heerlijke afwisseling ten opzichte van reguliere whisky's, zou je kunnen zeggen.

Het klassieke glas waarin whisky heel vaak geschonken wordt, heet een tumbler.  Dit is een laag, recht en breed glas.  Sommige mensen geven er de voorkeur aan om hun whisky te drinken uit deze glazen vanwege de traditie en het gevoel dat het geeft. Dit glas heeft een brede, cilindrische vorm en een dikke bodem, waardoor het perfect is om te gebruiken bij het mixen van whisky met andere dranken zoals bijvoorbeeld cola of water, of wanneer je ijs wil toevoegen aan je whisky. Het wordt het vaakst gebruikt bij bourbon en blended whisky.

Fijnproevers kiezen echter liever voor een tulpvormig glas, omdat dit de aroma's beter bundelt in de neus.  Snifters en copita glazen hebben bijvoorbeeld zo'n vorm, maar worden nog altijd vaker geassocieerd met cognac en sherry.  De algemene consensus lijkt daarom te zijn dat het Glencairn glas meestal nog altijd de beste keuze is om de betere whisky maximaal tot zijn recht te laten komen.  Het voordeel van alle drie is dat je het glas op zo'n manier vast kan houden dat je lichaamswarmte de spirit in je glas niet op gaat warmen.

De meest beladen vraag is wel of je whisky op kamertemperatuur of "on the rocks" hoort te drinken.  Wij nemen geen standpunt in over goed of fout en raden iedereen aan om vooral te genieten op de manier die het best bij hen past.  Als jij een bepaalde whisky lekkerder vindt met ijs in plaats van op kamertemperatuur, wie zijn wij dan om je dat plezier te ontnemen?

Dat gezegd zijnde zijn er wel een aantal verschillen: een whisky op kamertemperatuur verdampt gemakkelijker, waardoor de neus intenser is als bij een gekoelde whisky.  Het gebruik van ijs verdunt de whisky dan weer, waardoor de smaak en intensiteit af kunnen nemen van zodra dat ijs begint te smelten in je glas.  Whiskystenen kunnen een goed alternatief zijn als je niet houdt van een whisky op kamertemperatuur maar tegelijkertijd ook niet wilt dat je spirit verdund wordt door het smeltende ijs in je glas.

Water toevoegen aan whisky is geen must, maar kan wel helpen om aroma’s beter vrij te maken. Vooral bij whisky’s met een hoger alcoholpercentage kan een paar druppels water de smaak toegankelijker maken.

Het belangrijkste is persoonlijke voorkeur: drink whisky zoals jij hem het lekkerst vindt, puur, met water of eventueel met ijs.

Met een "dram" wordt gewoonlijk één serving whisky bedoeld.  De hoeveelheid van een dram ligt rond de 3cl, sommigen serveren 2,5cl en andere gaan tot 3,5cl.  Uit een sample of miniflesje van 5cl haal je in principe net 2 drams, genoeg om een spirit met tweeën te ontdekken.

Handig om te onthouden als je zelf ooit een proeverij wil organiseren: uit een standaard fles van 70cl met een standaard filling level haal je:

• 35 drams van 2cl (tip: de bottle pilot op onze webshop doseert exact 2cl)
• 28 drams van 2,5cl
• 23 drams van 3cl
• 20 drams van 3,5cl

Reken echter niet te strict als je een proeverij organiseert, en hou altijd enkele drams op reserve voor het geval er geknoeid wordt bij het inschenken of de fles niet exact 70cl spirit bevat (bij oudere bottelingen kan het filling level doorheen de tijd lichtjes afnemen door natuurlijke processen).  En vergeet de host van je tasting natuurlijk niet mee te rekenen!

Veel mensen gaan ervan uit dat een duurdere fles Schotse whisky automatisch beter is. Het klinkt logisch: hoe hoger de prijs, hoe beter de kwaliteit. Maar in werkelijkheid zit het verschil tussen een fles van enkele tientjes en eentje van duizenden euro’s zelden puur in de smaak. Wat je betaalt heeft veel vaker te maken met leeftijd, schaarste, marketing en reputatie dan met wat je effectief in je glas proeft.

Om dat goed te begrijpen helpt het om Scotch in verschillende “niveaus” te bekijken. Elk niveau vertelt je iets over wat je drinkt en vooral waar je voor betaalt, maar niet elke levensgenieter gaat doorheen al deze niveaus.

Je leest er alles over in onze blogpost Waarom een dure Schotse whisky niet per sé beter smaakt - de verschillende niveaus van Schotse whisky.

Ooit domineerde Ierse whiskey de wereld. Eind 19e eeuw kwam meer dan 70% van alle whiskey uit Ierland. Maar oorlogen, handelsconflicten en de drooglegging in de VS zorgden voor een dramatische terugval. In 1980 bleven er nog amper twee distilleerderijen over.  Vandaag is dat beeld volledig gekeerd. Ierland telt opnieuw tientallen distilleerderijen en het aanbod gaat van eenvoudige instapflessen tot zeldzame collector’s items van duizenden euro’s.

Maar zoals altijd geldt: duurder betekent niet automatisch beter. Wat krijg je eigenlijk voor je geld? En vanaf welk punt betaal je vooral voor prestige?  Je leest er meer over in onze blogpost Ierse whiskey uitgelegd: van pubklassiekers tot miljoenenflessen.

In 1918 vertrok een jonge Japanse student Masataka Taketsuru naar Schotland met één duidelijk doel: leren hoe je whisky maakt. Hij studeerde in Glasgow, liep stage bij verschillende distilleerderijen en noteerde obsessief elk detail van het proces. Die notities zouden later de basis vormen van de Japanse whisky-industrie.

Vandaag is Japanse whisky een fenomeen. Flessen gaan voor tienduizenden euro’s onder de hamer, distilleerderijen kunnen de vraag amper bijhouden en het aantal producenten is geëxplodeerd. Maar tegelijk maakt dat het ook verwarrend: waar begin je als je het gewoon wil drinken?

Je ontdekt er alles over in onze blogpost Japanse whisky uitgelegd: van instap tot onvindbaar.

Basiswhisky en no-name whisky vind je in elke winkel of supermarkt, maar jij wil ongetwijfeld wat meer.  Dan zit je goed bij Drankenshop Broekmans, want in ons assortiment van bijna 3000 whisky's komen alle merken, alle distilleerderijen, alle bottelaars, alle smaakprofielen en alle prijsklasses aan bod.